Just another WordPress.com site

Zombie

Daar sta ik weer.
Jezus.
Hand op mijn hart, ik had liever elders geweest. Van mij hoeft deze poppenkast ook niet. Kom er hier nog goed vanaf. De marmeren jurk drukt dan wel zwaar op mijn schouders maar toch.
Liever hangen ze me op, slaan scherpgepunte spijkers dwars door mijn handen en voeten heen.
Word ik als een SM-boegbeeld in mijn onderbroek te kijk gezet.
Nee, dan is staan beter, bleek en deemoedig mijn kudde gadeslaand.
Vandaag wel blijde schaapjes zo te zien. Slechts een enkeling ziet naar mij op.
De rest is druk met corsage – anjertje met gipskruid, beetje saai hoor-, zetelt gehaast de lusteloze billen op hardhouten banken.
Nogmaals, van mij hoeft het niet.
Maar ach, als zij er nou gelukkig van worden…..

Wat mij altijd verbaasd heeft: waarom sta ik hier alleen? Zo bijzonder was het toch allemaal niet wat ik deed en zei?
Of als het dat wel was: ik kan nog wel een paar groten der aarde opnoemen die in aanmerking komen voor een verering als de mijne. Toegegeven: mijn pr destijds was rete-goed. Je kon er boven op staan, maar die vissen/brood truc deed niemand me na. Om over dat water lopen nog maar te zwijgen.

Was ik in deze tijd geboren, dan had ik mij vast moeten bewijzen middels zo’n afvallig tv-programma. Holland has got a Prophecy, Mens zoekt Redder, Wie is de Messias: nog maar de vraag of ik door de voorrondes heen was gekomen. Mijn entertainmentswaarde ligt zo hoog niet meer vrees ik. Wie van hen hier zouden op mij gestemd hebben? Vermoedelijk had het grootste deel van de goegemeente mij al weggezapt voor ik mijn mond had kunnen open doen.

Wat mij ook altijd verbaasd heeft: waarom sta ik zo hoog?
Heb ik tot vervelens toe lopen prediken een mens onder de mensen te zijn, eindig ik alsnog op een voetstuk. Wie heeft dat verzonnen? Ik niet hoor.
Heb er wel zo mijn gedachten over natuurlijk. Vermoed dat het iets te maken heeft met falen.
De feilbare mens die onfeilbaarheid niet vind in zichzelf, in alle mensen en de wereld om hem heen niet. Een heilloze zoektocht? Jezus redt!

Kijk, daar staan ze dan. Hij trekt het kruis van zijn pantalon recht, zij schikt haar sluier om de hooggekapte haren. Mensenkinderen, wat zien ze eruit. Behoeftig naar zegening, verlossing, kwijtschelding der zonde: God mag het weten. Vraag is: maakt het uit?
Waarom niet een al dan niet fictieve hand pakken als wanhoop gevreesd word?
Liever hoop verkrijgen middels geloven dan het verliezen door het niet te doen denk ik maar.
Ik kan ze geen ongelijk geven.

Sommigen beweren dat ik mensen gevangen houd in een keurslijf. Ik durf het tegenovergestelde te beweren. Sta liever op de grond dan hier hoog verheven. Al heb ik nu wel beter zicht op de belangrijke zaken des levens natuurlijk. Het lijden van de mens, diens dromen en verlangens. En hoe de bh van kant haar roomkleurig volle borsten vat natuurlijk. Ach kom, ik ben ook geen heilige…..



Tekst KdR, Foto HB Р©Imageastory, 2011

Advertisements

One response

  1. Even over die roomkleurige borsten…..ga zo door!Prachtig stuk,maar net als Hij ophoudt heilig te zijn…hou jij op!

    February 26, 2011 at 11:08 am

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s