Just another WordPress.com site

Vlucht

Een prachtige landschap, een paradijs om van te dromen. Een plek waarvoor men een hoge prijs zou betalen om er in te komen.

Maar niet ik.
Niet mijn paradijs.
Want het klopt niet, iets klopt niet.
Vooral ik…
Ik klop niet

Ik clipaticlop niet eens want mijn prachtige en krachtige achter gallopers zijn gemuteerd tot primaten benen wat nog hoogstens zal leiden tot een clipatistap of stapaticlop en waardoor ik me niet meer vrij en met opgeheven kop in de paardenwereld kan vertonen zonder uitgelachen te worden.

Wellicht had mijn creator me het eeuwige paardenleven toebedacht en me de roem van mijn neven die model stonden voor Der  Blaue Reiter gegund door me te vereeuwigen als kunstwerk. Het aller beste had ze met me voor, me beminbaar maken vanwege de lust voor het oog der kunst……maar……intussen beperkt, gebonden door plaksel (en misschien wel spuug), geleefd en ingevuld. Onvrij.

Zelfs mijn gedachten zijn niet vrij. Bedacht en verwoord door een woordenkluns en verminkt tot zinnen die ik zonder inspraak moet accepteren als zouden ze van mij komen. De bedenker van mijn gedachten is zelfs nog erger dan mijn papier scheurende en lijmende creator. Sterker nog de gedachten maker heeft geen idee wat de collagiste met mij bedoelde. Hij Interpreteert mij als of ik het zelf ben. En ik zal ter verantwoording geroepen worden voor zijn gedachten als ware het mijne.

Gevangen, gebonden, in het plat wil ik op zoek naar mijn eigen vorm, mijn eigen wereld. Ik wil er uit….ik moet er uit …het liefst verlos ik me van mijn primaten onderstel maar ik heb ze nu nog even nodig om uit mijn frame te kunnen springen. Ik wil vrij zijn. Vrij van mijn ongewenste tweedimensionale positie vrij om ongekaderd mijn leven te kunnen leiden en lijden, zonder grenzen en buiten gewenst gedrag.

Dan maar liefdeloos en onbewonderd maar vrij in mijn eigen duistere frame dan gevangen in in het moois wat me nu is toebedeeld.

Ik neem mijn aanloop, zet mij af……………en
Verdomme ….
Heb ik weer…
Die slappe mensenbenen ook…

Ze gaven me niet genoeg momentum voor “the great escape”
Slechts een neuslengte uit het kader is me gegund maar niet genoeg
en nu….voor eeuwig gevangen tussen de tegenstrijdige krachten van zwaarte en zweef.

En niemand zal het weten …..
Weten dat van diep daar binnen…

Weten dat ik leef.

Tekst HB, Foto/Collage KdR - ©Imageastory, 2011
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s