Just another WordPress.com site

Draadjesvlees

Terwijl mijn moeder verhit boven de oranje braadpan hangt, vallen er dikke spetters vet op de zojuist schoongeschrobde vloer.Zaterdagmiddag, half zes. Buiten is het donker en koud. Binnen kleurt de tl-buis de keuken tot operatiezaal, koel licht valt op het groene keukenzeil en weerkaatst de besmeurde muren.

Mijn broers zitten aan tafel en leunen beide zwaar op het wollige tafelkleed. Stoere praat door stoere mannen. Ze stinken naar motorvet en koeienstront. Moeder jongleert met braadvork en fluitketel en giet geoefend kokend water op het vlees. Het restje wordt gebruikt voor koffie.

De radio staat aan, sport wordt besproken maar niemand luistert. Dat doen we überhaupt niet, luisteren. Ik bedel om een stukje vlees, als een hond sta ik te kwijlen bij de pan. Diepe zuchten en gemopper maar ik krijg waar ik om vraag. Zuigend trek ik het vet uit de spieren.

Het glazen raampje van het oude dressoir rinkelt verontwaardigd als er met deuren gesmeten word. De koffie is klaar en word zwijgend gedronken. Zondag hangt al in de lucht. Gebraden draadjesvlees.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s