Just another WordPress.com site

Posts tagged “station

Kedengedeng….


Welkom ben ik zelden.
Mijn overlevenden
noemt men helden,
triomfators
over
het onvermijdelijke.

Als een kat die,
staart in de bek,
noch zijn begin
noch einde
meer kent. 

Loslaten jullie,

Zij die sterven gaan moeten
nu
het seinsignaal horen,
aangespoord
de enkele reis uitzitten,
tot op
het bot.

De trein mist,
hier kruisen slechts ogen
verder onze wegen.
Mededogen ken ik niet.

Strooi maar
blaadjes
op de rails.

Tekst KdR, Foto HB - ©Imageastory, 2011
Advertisements

Where 2 go 2



Where 2 go 2


Mijn hart klopt niet meer. Het slaat. De razende spier lijkt zich een weg naar buiten te willen  forceren, met iedere slag wordt de weerstand van mijn ribben minder.


Dit zijn mijn ergste momenten. Doen – niet doen, gaan – niet gaan: als een balans die aarzelt op zijn middelpunt. Wachtend op de doorslag, een doorslag. Het dondert niet meer welke.


Ik kijk naar de klok. Nog 8 minuten en ik heb gekozen. Het vertikken van de wijzer en de roffel in mijn lichaam disharmoniëren. Ik ben uit de maat.


De man kijkt verstoord op als ik voor de derde keer voorbij snel. Met een voet trekt hij zijn hond naar zich toe. Ik zou hem kunnen schoppen.                                          Maar ik wacht. Haal diep adem, voel het stokken in mijn borst. De lucht benauwd me. Het is nu bijna tijd.


De omroepinstallatie kraakt. Een vrouwenstem verkondigt sympathiek een treinvertraging aan.


Moe laat ik mijn schouders zakken.

 

 

Tekst KdR, Foto HB - ©Imageastory, 2011